تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ «6»
رَحْمَةً مِنْ رَبِّکَ: به جهت بخشايشى از نزد پروردگار تو بر خلقان. و شبهه نيست در آنکه همه امر الهى از قسمت ارزاق و ساير اوامر و نواهى و غير آن از باب رحمت رحمانيه است، چه غرض از آن، تکليف بندگان، و ارشاد ايشان به منافع آنان. بعضى معنى آيه را بر اين وجه تنزيل نموده که ما ارسال کنندهايم، تو را اى پيغمبر به جهت بخشايشى از پروردگار تو بر بندگان، چنانچه فرموده «وَ ما أَرْسَلْناکَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعالَمِينَ»، يا فرستادهايم جميع پيغمبران را به امم خود، يا فرستادهايم ملائکه را در اين شب به سلام مؤمنان. إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ: بدرستى که خداى تعالى شنواست دعاى بندگان را، يا جميع کلمات ايشان را، دانا به مصالح ايشان يا به همه نيات ايشان. آيه شريفه تحقق ربوبيت و اشعار بر آنکه ربوبيت ثابت نمىشود مگر به صفات کمال.