تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
رَبَّنَا اکْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ إِنَّا مُؤْمِنُونَ «12»
رَبَّنَا اکْشِفْ عَنَّا الْعَذابَ: پروردگار [ما] بردار از ما اين عذاب را، إِنَّا مُؤْمِنُونَ: بدرستى که ما ايمان آورندگانيم؛ و بعد از رفع عذاب ايمان نياوردند.
2- مراد دخان علامت قيامت است، چنانچه از حضرت رسول اکرم صلى اللّه عليه و آله روايت شده فرمود: اول علامت قيامت، دخان باشد و نزول عيسى عليه السّلام و آتشى از عدن ظاهر شود، مىکشاند مردم را به محشر. عرض شد: چيست دخان؟ اين آيه تلاوت فرمود: «يَوْمَ تَأْتِي السَّماءُ بِدُخانٍ مُبِينٍ» و فرمود: پر سازد مشرق و مغرب را و چهل شبانه روز مکث نمايد، اما مؤمن را اصابه نمايد مانند زکام، و اما کافر مانند مست گردد بيرون آيد از دماغ و گوشها و دبر او.
نزد اين حال ملائکه به کفار گويند اينست عذاب دردناک که حق سبحانه به شما وعده داده بود و ايشان زبان به دعا بگشايند و کشف عذاب از خدا بخواهند. چون بعد از چهل روز عذاب رفع شود، بر کفر اصرار نمايند حق تعالى فرمايد: