تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَنْ لا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ إِنِّي آتِيکُمْ بِسُلْطانٍ مُبِينٍ «19»
وَ أَنْ لا تَعْلُوا عَلَى اللَّهِ: و آنکه تکبر نکنيد بر خدا به ستم کردن بر اولياى او، يا سرکشى منمائيد بر او به کفران نعمت و عدم اطاعت او و استهانت به رسول و وحى او.
پس بيان علت نهى فرمايد به اينکه: إِنِّي آتِيکُمْ: بدرستى که من آورنده‌ام شما را، بِسُلْطانٍ مُبِينٍ: به حجتى روشن و هويدا بر صدق دعوى خود، يعنى حجت واضحه که مظهر حق باشد. يا معجزات ظاهره که مبين صحت نبوت و صدق مقالت من باشد. چون حضرت موسى سخن را به ايشان رسانيد، زبان جسارت گشوده به قصد قتل و رجم او برخاستند، به مشاهده اين حال از شر آنها به خدا استغاثه نمود به اين وجه که:
جلد 12 - صفحه 18