اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
وَ إِنِّي عُذت‌ُ بِرَبِّي وَ رَبِّکُم أَن تَرجُمُون‌ِ «20»
و محقّقا من پناه ميبرم بپروردگار خود و پروردگار شما اينکه مرا سنگ سار کنيد استعاذه پناه بردن بخدا از کليّه شرور و بليّات چه وساوس شيطاني که ميفرمايد:
وَ إِمّا يَنزَغَنَّک‌َ مِن‌َ الشَّيطان‌ِ نَزغ‌ٌ فَاستَعِذ بِاللّه‌ِ اعراف، آيه 200. فَإِذا قَرَأت‌َ القُرآن‌َ فَاستَعِذ بِاللّه‌ِ مِن‌َ الشَّيطان‌ِ الرَّجِيم‌ِ نحل، آيه 100. از اينکه جهت مستحب‌ّ است در نماز پس از تکبير قبل از قرائت حمد استعاذه، و چه از شرور ناس و بليّات دنيوي که ميفرمايد: إِن‌َّ الَّذِين‌َ يُجادِلُون‌َ فِي آيات‌ِ اللّه‌ِ بِغَيرِ سُلطان‌ٍ أَتاهُم إِن فِي صُدُورِهِم إِلّا کِبرٌ ما هُم بِبالِغِيه‌ِ فَاستَعِذ بِاللّه‌ِ إِنَّه‌ُ هُوَ السَّمِيع‌ُ البَصِيرُ مؤمن آيه 58، و چه از عذاب و غضب الهي، و چه شرور نفس امّاره، و چه از ارتکاب معاصي و اتّصاف بصفات خبيثه، و چه از علاقه بدنيا و زخارف آن.
بالجمله در هر حال بايد پناه برد بخداوند متعال، و استعاذه فعل عبد است و لکن شرطي دارد باين که خداوند هم پناه بدهد و اينکه قابليّت محل‌ّ لازم دارد.
آن‌‌که‌وَ إِنِّي که موسي باشد‌‌آن‌‌که عُذت‌ُ بِرَبِّي وَ رَبِّکُم خطاب بفرعون که اصلا معتقد بوجود خداوند نبود و دعوي أنا ربّکم الاعلي و ما لکم من آله غيري داشت و بموسي بگويد: لَئِن‌ِ اتَّخَذت‌َ إِلهَاً غَيرِي لَأَجعَلَنَّک‌َ مِن‌َ المَسجُونِين‌َ حضرت موسي بفرمايد: شما همه مخلوق و مربوب هستيد و رب‌ّ شما خداوند متعال است که پناهگاه من است و من در پناه او هستم.
آن‌‌که‌أَن تَرجُمُون‌ِ اينکه مرا سنگسار کنيد که سخت‌ترين انحاء قتل است، بلکه کوچکترين آسيبي نميتوانند باو وارد کنند چه رسد سنگسار کنند که در شريعت اسلام حدّ زناي محصنه است.