تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ اتْرُکِ الْبَحْرَ رَهْواً إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ «24» وَ اتْرُکِ الْبَحْرَ رَهْواً: و بگذاريد دريا را ساکن و آرميده به همان وجه که راهها بر آن ظاهر است، يعنى بگذار دريا را منفرج و شکافته تا قبطيان به آن وارد شوند و از آمدن آنها انديشه مکن و ترسى به خود راه مده که: إِنَّهُمْ جُنْدٌ مُغْرَقُونَ‌: بدرستى که ايشان لشگرى هستند غرق شدگان، يعنى همه آنها در دريا غرق خواهند شد. پس چون فرعون به کنار دريا رسيد و راهها را مشاهده نمود دانست که بنى اسرائيل از آنجا گذشته‌اند، از غايت عصيان و طغيان در آن تأمل نکرده با همه قوم خود در آن راهها درآمدند، چون به ميان دريا رسيدند به امر حق تعالى آب دريا بهم آمده تمام در زير آب مستأصل گشتند.