تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ آتَيْناهُمْ مِنَ الْآياتِ ما فِيهِ بَلؤُا مُبِينٌ (33)
وَ آتَيْناهُمْ مِنَ الْآياتِ: و عطا فرموديم ايشان را از نشانه‌هاى قدرت خود، ما فِيهِ بَلؤُا مُبِينٌ: آنچه در آن نعمتى آشکارا بود مانند شکافتن دريا و سايبانى ابر، و انزال من و سلوى، و رهائى از فرعون.
نکته: تسميه نعمت به بلا، جهت آزمايش بندگان است به شکران و کفران آن و حق شناسى و ناسپاسى ايشان.