تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِلاَّ مَنْ رَحِمَ اللَّهُ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ (42) إِلَّا مَنْ رَحِمَ اللَّهُ‌: مگر کسى که خدا بر او رحم کرده باشد به عفو از او و اذن شفاعت در حق او. مراد مؤمن گناهکار است، زيرا جميع کفار از اين شفاعت بى‌نصيبند. إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ‌: بدرستى که خداى تعالى غالب است در تعذيب کفار، مهربان است نسبت به مؤمن فرمانبردار. تنبيه: آيات شريفه تذکر فرمايد قيامت را که تمام اولين و آخرين را محشور فرمايد براى جزاى اعمال، و هر کسى گروگان عمل خود و هيچ دوستى از دوست خود نتواند دفع عذاب نمايد مگر آن را که خدا ترحم فرمايد. از کلمات حضرت سيد سجاد عليه السّلام است: يابن ادم انّک ميّت و مبعوث و موقوف بين يدى اللّه عزّ و جلّ و مسئول فاعدّ له جوابا: اى پسر آدم بدرستى که تو مرده و زنده خواهى شوى و توقيف گردى محضر خداى عز و جل و سؤال شوى از جلد 12 - صفحه 29 عمليات خود، پس مهيا کن جواب را «1».