اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کَذلِک‌َ وَ زَوَّجناهُم بِحُورٍ عِين‌ٍ (54)
اينکه نحوه است حال اهل بهشت و تزويج ميکنيم آنها را بحور العين يعني حور العين را از زوجات آنها قرار ميدهيم، و در اخبار داريم که الذ لذات جسماني در بهشت جماع با حور العين است مدت‌هاي زيادي طول دارد که خستگي و سستي ندارد و دائما ملتذ ميشوند، و اوصاف حور العين را خداوند در آيات بسيار بيان فرموده: وَ عِندَهُم قاصِرات‌ُ الطَّرف‌ِ عِين‌ٌ کَأَنَّهُن‌َّ بَيض‌ٌ مَکنُون‌ٌ و الصافات آيه 47، وَ حُورٌ عِين‌ٌ کَأَمثال‌ِ اللُّؤلُؤِ المَکنُون‌ِ واقعه، آيه 22، وَ عِندَهُم قاصِرات‌ُ الطَّرف‌ِ أَتراب‌ٌ زمر، آيه 52. فِيهِن‌َّ قاصِرات‌ُ الطَّرف‌ِ لَم يَطمِثهُن‌َّ إِنس‌ٌ قَبلَهُم وَ لا جَان‌ٌّ
جلد 16 - صفحه 101
الرحمن، آيه 56. فِيهِن‌َّ خَيرات‌ٌ حِسان‌ٌ (الي قوله) حُورٌ مَقصُورات‌ٌ فِي الخِيام‌ِ الرحمن، آيه 70 و 72 و غير اينها از آيات.
سؤال: در بسياري از ادعيه بالاخص ادعيه شهر رمضان دارد
(و من الحور العين برحمتک فزوجنا)
و البته اينکه ادعيه اختصاص برجال ندارد و نساء هم ميخوانند و چه معني دارد تزويج نساء با حور العين!.
جواب: بعضي توهم کردند که حور جمع است شامل مذکر و مؤنث ميشود و تزويج نساء با غلمان بهشتي است، و بعضي توهم کردند که اصلا جماع در بهشت نيست حتي رجال هم با حور العين جماع ندارند و مراد از تزويج قرين است و اينکه دو توهم در طرف افراط و تفريط است و حق در مقام مطابق نصوص قرآن اينکه است که تزويج اعم از ازدواج زن و شوهر است و از قرين يکديگر بودن چنانچه ميفرمايد: يَخلُق‌ُ ما يَشاءُ يَهَب‌ُ لِمَن يَشاءُ إِناثاً وَ يَهَب‌ُ لِمَن يَشاءُ الذُّکُورَ أَو يُزَوِّجُهُم ذُکراناً وَ إِناثاً وَ يَجعَل‌ُ مَن يَشاءُ عَقِيماً شوري: آيه 48 و 49. يعني ببعضي اولاد دختر ميدهيم و ببعضي پسر و بعضي هر دو قرين يکديگر و بعضي عقيم، و يزوجهم معناي تزويج زناشويي نيست بلکه مقارن يکديگر، و کلمه حور العين هم اختصاص بزن دارد چنانچه صريح آيات مذکوره است بالاخص با قرينه تقابل در سوره واقعه که ميفرمايد: يَطُوف‌ُ عَلَيهِم وِلدان‌ٌ مُخَلَّدُون‌َ (الي قوله) وَ حُورٌ عِين‌ٌ آيه 17 الي 22، و تمام ضمائر راجعه بحور ضمير مؤنث است اگر غلمان هم داخل بودند بايد مذکر ادا کند چون جمع بين ذکور و اناث مذکر بيان فرموده در بسيار از آيات مثل متقين، اقيموا الصلاة، آتو الزکاة و ساير احکام مشترکه با اينکه در آيه مذکوره فرمود: وِلدان‌ٌ مُخَلَّدُون‌َ و نيز ميفرمايد: وَ يَطُوف‌ُ عَلَيهِم غِلمان‌ٌ لَهُم کَأَنَّهُم لُؤلُؤٌ مَکنُون‌ٌ طور، آيه 24 که ضمير کانهم بغلمان برميگردد.