تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَدْعُونَ فِيها بِکُلِّ فاکِهَةٍ آمِنِينَ (55)
يَدْعُونَ فِيها: طلب مى‌کنند اين متقيان در بهشت، بِکُلِّ فاکِهَةٍ: به احضار هر ميوه‌اى که آرزو کنند در هر زمان و در هر مکان، آمِنِينَ: در حالتى که ايمن باشند از هر مضرتى که از خوردن عارض شود مانند تخمه و درد و کسالت، هيچ نوع کدرتى براى آنها حاصل نشود.
تنبيه: ذات احديت خالق منان نمونه‌اى و اشاره‌اى در اين آيات از فضل نامتناهى خود نسبت به نعم بهشتى تذکر فرمايد و آن را اختصاص داده به متقيان و پرهيزکاران.
و بزرگان براى تقوى سه درجه بيان نموده:
1- تقواى بنده نسبت به ساحت قدس الهى به اينکه شريک قرار ندهد براى او نه در ذات و نه در صفات و نه در افعال و نه در عبادات.
2- تقواى بالنسبه به نفس به اينکه انسانى او را در حدود الهيه و نواميس ربوبيه متوقف دارد و رخصت ندهد او را در معاصى و مناهى و محروم ننمايد او را از سعادت ابدى.
3- تقواى نسبت به بندگان خدا در آنچه معامله با آنهاست از اموال و اعراض و نفوس و احوال و مخالطه آنان.