تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) لا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ إِلاَّ الْمَوْتَةَ الْأُولى‌ وَ وَقاهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ (56) لا يَذُوقُونَ فِيهَا الْمَوْتَ‌: نچشند در بهشت، مرگ را. نکته: تشبيه فرموده موت را به طعامى که به ذائقه دريابند، وجه شبه ادراک‌ جلد 12 - صفحه 34 باشد که جنس ذوق است، مراد آنکه ايشان در بهشت مرگ را دريابند، إِلَّا الْمَوْتَةَ الْأُولى‌: مگر آن مرگ اول را که در دنياست دريافته‌اند. و ذکر اين به جهت آنست که چون معهود مردمان است که هر زندگى را در عقب آن مرگ است پس حق تعالى زندگى آخرت را از آن مستثنى گردانيده و فرمود آن زندگى بهشتى را مرگ در عقب آن نباشد، پس جاويد و هميشگى خواهند بود. وَ وَقاهُمْ عَذابَ الْجَحِيمِ‌: و نگاهداشت خدا ايشان را از عذاب جهنم.