اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
لا يَذُوقُونَ فِيهَا المَوتَ إِلاَّ المَوتَةَ الأُولي وَ وَقاهُم عَذابَ الجَحِيمِ (56)
نميچشند مرگ را در بهشت مگر همان مرگ اولي در دنيا و حفظ ميفرمايد آنها را از عذاب جهنم. اينکه آيه مشتمل بر دو جمله است يکي خلود که ابد الاباد در بهشت متنعم هستند و فناء و زوال ندارد که جمله:
لا يَذُوقُونَ فِيهَا المَوتَ إِلَّا المَوتَةَ الأُولي دلالت دارد، ديگري ايمن از عذاب که:
وَ وَقاهُم عَذابَ الجَحِيمِ باشد و تمام اينها نه از روي استحقاق است بلکه از راه تفضل است که ميفرمايد: