تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَضْلاً مِنْ رَبِّکَ ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (57)
خلود در جنت نعيم و نجات از عذاب جحيم، فَضْلًا مِنْ رَبِّکَ: فضل و عطائى است که حاصل شده از جانب پروردگار تو، ذلِکَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ: آنست رستگارى بزرگ، چه متضمن خلاصى است از جميع مکاره و فائز شدن به همه مطالب.