اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
فَإِنَّما يَسَّرناه‌ُ بِلِسانِک‌َ لَعَلَّهُم يَتَذَکَّرُون‌َ (58)
جلد 16 - صفحه 103
پس جز اينکه نيست که ما آسان کرديم قرآن را بلسان تو که لسان عربي فصيح باشد براي اينکه قوم تو متذکر شوند، گفتيم: که لعل‌ّ از جانب خدا بمعني ترديد نيست بلکه بمعني بايد است نه بمعني شايد يعني البته بايد متذکر شوند، و اينکه آيه شريفه مطابق با آيات بسياري است مثل: وَ لَقَد يَسَّرنَا القُرآن‌َ لِلذِّکرِ فَهَل مِن مُدَّکِرٍ قمر آيه 17 و 22 و 32 و 40، و مثل: فَإِنَّما يَسَّرناه‌ُ بِلِسانِک‌َ لِتُبَشِّرَ بِه‌ِ المُتَّقِين‌َ وَ تُنذِرَ بِه‌ِ قَوماً لُدًّا مريم، آيه 97 و تفسير قرآن و فصاحت و بلاغت او را در مقدمه اينکه تفسير مجلد اول مفصلا بيان کرده‌ايم مراجعه فرمائيد: