تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
فَارْتَقِبْ إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ (59)
فَارْتَقِبْ: پس منتظر باش آنچه به ايشان فرود آيد، إِنَّهُمْ مُرْتَقِبُونَ:
بدرستى که ايشان نيز انتظار کشنده‌اند تا چه به تو وارد آيد، و بدون شبهه آنچه به تو خواهد رسيد نصرت الهى خواهد بود که نتيجه عاقبت احسان است، و آنچه به ايشان فرود آيد عذاب نامتناهى که لازم عاقبت کفران است.
خاتمه: آيه شريفه آگاهى است به آنکه آسان نموديم قرآن را به حسن بيان و ظهور برهان و نطق به لسان، براى تذکر بندگان و تدبر در فرمايشات آن و اشعار دارد به آنکه عظمت قرآن به مرتبه‌اى است که اگر خداوند متعال آسان نفرموده بود آن را به ذکر، کجا بشر را قدرت و توانائى بود تنطق به آن لکن از راه لطف و مرحمت و اتمام حجت، سهل و آسان فرمود تا تأمل نمايند و تدبر کنند در معانى آن و به مواعظ شافيه آن بهره‌ور شوند. و تهديد است نسبت به کسانى که اعراض نمايند از قرآن بدين بيان که منتظر باش آنچه فرود آيد بر ايشان از عذاب و نکال نيران و منتظر باشند آنان آنچه واقع شود از نصرت قرآن و غلبه تو و مؤمنان و فوز به روضه رضوان.
جلد 12 - صفحه 36
ج12، ص37
سوره چهل و پنجم (جاثيه)
اين سوره مبارکه را سورة الشريعه نامند و در مکه معظمه نازل شده مگر يک آيه (قل للذين امنوا يغفروا ...) که در مدينه نازل شد.
عدد آيات آن: سى و هفت نزد کوفى، و سى و شش نزد غير آن.
کلمات آن: چهار صد و هشتاد و هشت.
حروف آن: دو هزار و يکصد و نود و يک است.
ثواب تلاوت: ثواب الاعمال- ابن بابويه (رحمه الله از ابى بصير از حضرت صادق عليه السّلام: قال من قرء سورة الجاثية کان ثوابها انه لا يرى النار ابدا و لا يسمع زفير جهنم و لا شهيقها و هو مع محمد صلّى اللّه عليه و آله.
فرمود: هر که قرائت کند سوره جاثيه را، باشد ثواب آن اينکه نمى‌بيند آتش جهنم را هرگز و نشنود زفير و نه شهيق آن را و او با حضرت محمد صلّى اللّه عليه و اله باشد «1».
تذکره: ثواب خاصه مذکوره منوط به ايمان و تقوى و عمل صالح باشد و الا به صرف قرائت فقط اينگونه ثواب مترتب نباشد زيرا باعث اغراى به جهل است.
«1» ثواب الاعمال، باب ثواب قراءة السور، ص 141، چاپ مکتبة الصدوق.
جلد 12 - صفحه 38
بسم اللّه الرّحمن الرّحيم