تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ «1»
يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ: اى جامه در سر کشيده.
جابر بن عبد اللّه نقل نموده که حضرت فرمود: يک ماه در کوه حرا مجاور بودم. چون جوار من از آنجا رفتند، من پائين آمدم. در بطن وادى به من ندائى رسيد. در اطراف خود نگاه کردم، هيچکس را نديدم. بار ديگر ندا کرد،
«1» به نقل از نور الثقلين، جلد 5، صفحه 452.
جلد 13 - صفحه 372
سر بالا نمودم، جبرئيل را ديدم بر کرسى نشسته ميان آسمان و زمين، از سطوت و هيئت و عظمت هيکل او خوفى عظيم به من دست داد. متوحش شدم. به خانه خديجه آمدم، گفتم: مرا بپوشانيد. جامه بر من پوشانيد. در فکر بودم، که وحى آمد: يا أَيُّهَا الْمُدَّثِّرُ: اى جامه در سر کشيده.