تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَکْثِرُ «6» جلد 13 - صفحه 374 وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَکْثِرُ: و عطا مده در حالتى که طلب کثرت آن کنى و بيشتر از آن بستانى، يا مستکثر آن چيزى باشى که داده باشى، چه متاع دنيا قليل است و منت مکدر صفوة است. اين نهى است از آنکه چيزى ببخشد به طمع آنکه در عوض زياده از آن بستاند. يا منت منه بر خدا در عبادت و طاعت در حالتى که آن را بسيار شمرى. يا سست مشو در عمل در حالتى که طاعت خود را بسيار و بزرگ تصور کنى.