تفسیر نور (محسن قرائتی)
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ «26» وَ ما أَدْراکَ ما سَقَرُ «27» لا تُبْقِي وَ لا تَذَرُ «28» لَوَّاحَةٌ لِلْبَشَرِ «29» عَلَيْها تِسْعَةَ عَشَرَ «30»
زود است که او را به سقر درآورم. و تو نمىدانى که سقر چيست. نه باقى گذارد و نه رها کند. پوست رابه شدّت دگرگون کند. بر آن (دوزخ) نوزده نفر (از فرشتگان عذاب) گماشته شدهاند.