تفسیر نور

تفسیر نور (محسن قرائتی) ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ «15» کَلَّا إِنَّهُ کانَ لِآياتِنا عَنِيداً «16» سَأُرْهِقُهُ صَعُوداً «17» إِنَّهُ فَکَّرَ وَ قَدَّرَ «18» فَقُتِلَ کَيْفَ قَدَّرَ «19» ثُمَّ قُتِلَ کَيْفَ قَدَّرَ «20» ثُمَّ نَظَرَ «21» ثُمَّ عَبَسَ وَ بَسَرَ «22» ثُمَّ أَدْبَرَ وَ اسْتَکْبَرَ «23» فَقالَ إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ يُؤْثَرُ «24» إِنْ هذا إِلَّا قَوْلُ الْبَشَرِ «25» با اين حال، طمع دارد که بيفزايم. هرگز، زيرا او به آيات ما عناد مى‌ورزد. به زودى او را به گردنه‌اى سخت گرفتار مى‌کنم. همانا او (براى مبارزه با قرآن) فکر کرد و به سنجش پرداخت. پس مرگ بر او باد که چگونه سنجيد. باز هم مرگ بر او که چگونه سنجيد. سپس نگريست. سپس چهره در هم کشيد و با عجله دست به کار شد. سپس پشت کرد و تکبّر ورزيد. پس گفت: اين (قرآن) جز سحرى که (از پيشينيان) روايت مى‌شود نيست. اين نيست مگر گفته بشر. جلد 10 - صفحه 286