اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
کُل‌ُّ نَفس‌ٍ بِما کَسَبَت رَهِينَةٌ (38) إِلاّ أَصحاب‌َ اليَمِين‌ِ (39)
جلد 17 - صفحه 284
هر نفسي مأخوذ ميشود و رهن آنچه کسب کرده از اعمال و کردار خود هست مگر اصحاب يمين. فرداي قيامت خطاب ميرسد: وَ قِفُوهُم إِنَّهُم مَسؤُلُون‌َ صافات آيه 24. و از جزئي و کلي اعمال سؤال ميشود و در نامه عملش ثبت شده که احدي را رها نميکنند که ميفرمايد: وَ حَشَرناهُم فَلَم نُغادِر مِنهُم أَحَداً کهف آيه 45. و تمام اعمالش در کتابش و نامه عملش ثبت شده که ميگويند، يا وَيلَتَنا ما لِهذَا الکِتاب‌ِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا کَبِيرَةً إِلّا أَحصاها وَ وَجَدُوا ما عَمِلُوا حاضِراً وَ لا يَظلِم‌ُ رَبُّک‌َ أَحَداً کهف آيه 49.
و جزاي هر يک را بنحو اتم باو داده ميشود.
کُل‌ُّ نَفس‌ٍ بِما کَسَبَت رَهِينَةٌ نفس گر و اعمال است.
إِلّا أَصحاب‌َ اليَمِين‌ِ و آنها کساني هستند که بدون گناه وارد محشر ميشوند يا معصيت نکرده‌اند يا قبل از ورود محشر تدارک شده يا بتوبه يا ببلاهاي دنيوي يا بادعيه مؤمنين و ملائکه يا بعقوبات برزخي اينها آزاد هستند نه حسابي بر آنها باز ميکنند و نه ميزاني نصب ميکنند نه در محکمه حساب ميآيند بلکه ميفرمايد: