تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
حَتَّى أَتانَا الْيَقِينُ (47)
حَتَّى أَتانَا الْيَقِينُ: تا وقتى که آمد ما را مرگ و مقدمات آن. از ابن مسعود مروى است: جمله مردمان به بهشت روند و در جهنم نماند مگر جامع اين چهار صفت: تارک نماز، تارک زکات، مرتکب کبائر، منکر قيامت. (لکن مرتکب کبائر، به شفاعت نجات يابد).