تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ ما يَذْکُرُونَ إِلاَّ أَنْ يَشاءَ اللَّهُ هُوَ أَهْلُ التَّقْوى وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ (56)
وَ ما يَذْکُرُونَ: و ياد نکنند آن را و پندپذير نشوند به آن، إِلَّا أَنْ يَشاءَ اللَّهُ:
مگر آنکه خدا خواهد که متذکر شوند، يعنى به اختيار خود متذکر نشوند و ايمان نياورند، مگر وقتى که حق تعالى اجبار و الزام فرمايد آنها را؛ و اين هم خلاف حکمت باشد، زيرا ثواب و عقاب، دائر مدار اختيار است نه اجبار. هُوَ أَهْلُ التَّقْوى: ذات الهى است سزاوار آنکه از او بترسند و از محرمات او اجتناب کنند و بپرهيزند. وَ أَهْلُ الْمَغْفِرَةِ: و ذات سبحانى است سزاوار آمرزيدن مر گناهکاران خصوصا ترسندگان.
در توحيد صدوق رحمه اللّه از حضرت صادق عليه السّلام مروى است در اين آيه فرمود: خداى تعالى فرمايد: من سزاوار هستم بپرهيزند مرا و شريک قرار
جلد 13 - صفحه 389
ندهد براى من، بنده من چيزى را. و من سزاوارم به اينکه اگر بنده به من شرک نياورد، داخل نمايم او را به بهشت. «1» و فرمود: خداى تعالى سوگند ياد فرموده به عزت و جلال خود که: عذاب نفرمايد اهل توحيد را به آتش هرگز. «2»
«1» به نقل از نور الثقلين، جلد 5، صفحه 460.
«2» به نقل از مدرک ياد شده، صفحه 461.
جلد 13 - صفحه 390
ج13، ص391
سوره هفتاد و پنجم (القيمة)
سورة القيمة: اين سوره مبارکه مکى است نزد کوفى.
عدد آيات: چهل نزد آنها، و سى نزد باقى.
عدد کلمات: يکصد و شصت و پنج.
عدد حروف: سيصد و دو.
ثواب تلاوت: ابن بابويه رحمه اللّه از حضرت باقر عليه السّلام: هر که قرائت کند «لا أُقْسِمُ» را و عمل نمايد به آن، برانگيزاند خدا او را از قبر، اين سوره رفيق او باشد در نيکوترين صورتى و بشارت دهد او را و مى‌خندد در صورتش تا عبور نمايد بر صراط و ميزان؛ ان شاء اللّه. «1» بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ