تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ اصْبِرْ عَلى ما يَقُولُونَ وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِيلًا «10» وَ ذَرْنِي وَ الْمُکَذِّبِينَ أُولِي النَّعْمَةِ وَ مَهِّلْهُمْ قَلِيلًا «11» إِنَّ لَدَيْنا أَنْکالًا وَ جَحِيماً «12» وَ طَعاماً ذا غُصَّةٍ وَ عَذاباً أَلِيماً «13» يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ وَ کانَتِ الْجِبالُ کَثِيباً مَهِيلًا «14»
و بر آنچه مىگويند صبر کن و به گونهاى نيکو از آنان کناره بگير. و مرا با تکذيب کنندگان توانگر و خوشگذران واگذار و آنان را اندکى مهلت ده.
همانا نزد ما است غلها و آتش برافروخته. و غذايى گلوگير و عذابى دردناک. در روزى که زمين و کوهها به لرزه درآيند و کوهها به صورت پشته هايى از شن روان گردند.