تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ لَدَيْنا أَنْکالاً وَ جَحِيماً «12»
إِنَّ لَدَيْنا أَنْکالًا: بدرستى که نزد ماست در آخرت براى دشمنان، بندهاى گران و غلهاى آتش نيران که بدان مقيد شوند و هرگز رها نشوند، وَ جَحِيماً: و آتش بزرگ افروخته که در آن بسوزند.