تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ وَ کانَتِ الْجِبالُ کَثِيباً مَهِيلاً «14»
«1» منهج الصادقين، جلد 10، صفحه 50.
«2» مدرک ياد شده.
جلد 13 - صفحه 364
يَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ: معذب سازيم در روزى که به لرزه درآيد زمين، وَ الْجِبالُ وَ کانَتِ الْجِبالُ کَثِيباً مَهِيلًا: و متزلزل شود کوههاى با عظمت در آن روز تلهاى ريگ پراکنده از هيبت آن روز، يعنى کوههاى سخت از امکنه خود زايل گردد مانند ريگ روان.