«وبيل» به معناى وخيم و سنگين است.
شهادت و گواهى، به معناى آن است که انسان با حواس خود چيزى را بشنود و يا ببيند، و بنا بر آيات قرآن کريم و روايات، پيامبر اکرم و اولياى معصوم عليهم السلام بر تمام اعمال ما شاهدند.
تکرار کلمه «رسول» در اين آيات، بيانگر اين نکته است که مخالفت با انبيا به خاطر مقام رسالت آنهاست، همان گونه که تکرار کلمه «فِرْعَوْنُ»، تأکيد بر آن است که در برابر قهر خداوند، بزرگ‌ترين قدرت نيز توان دفاع و مقابله را ندارد.
در قرآن در دو آيه ديگر نيز از پيامبر اکرم صلى الله عليه و آله به عنوان شاهد نام برده شده است. «1»
همه پيامبران به سوى قومشان مبعوث شده‌اند، جز حضرت موسى که در همان آغاز، مأمور شد به دربار فرعون رود و او را دعوت کند. آرى در جامعه‌اى که تحتِ حکومت يک حاکم ظالم است، مبارزه با طاغوت در رأس برنامه انبياست. «أَرْسَلْنا إِلى فِرْعَوْنَ»