«هجر» و «هجران» به معناى جدا شدن از ديگرى و آن کناره‌گيرى است. خواه جدا شدن با بدن باشد يا با قلب.
«نعمت» با کسر نون، به معناى چيزى است که خداوند به انسان داده و «نعمت» با فتح نون، به معناى کاميابى و عيش و عشرت است.
«انکال» جمع «نکل» به معناى ناتوانى است و نکول کردن يعنى عاجز شدن از پرداخت دين و انجام کار. به غُل و زنجيرى که انسان را از حرکت عاجز مى‌کند، انکال گفته مى‌شود.
در روايات آمده است که درد دندان، حضرت على عليه السلام را بى طاقت کرد، حضرت فرمود:
جلد 10 - صفحه 270
خدايا اين همه درد براى يک قطعه استخوان است پس عذاب آخرت چه خواهد بود؟ سپس اين آيات را تلاوت فرمود: «1» «إِنَّ لَدَيْنا أَنْکالًا وَ جَحِيماً وَ طَعاماً ذا غُصَّةٍ وَ عَذاباً أَلِيماً»
«کثيب» به معناى تل شن و «مهيل» به معناى شن روان است.
اعراض و کناره‌گيرى از مخالفان، به معناى متارکه دائمى و دست برداشتن از هدف نيست، بلکه نوعى تاکتيک موقت در مراحل تبليغ است. چنانکه در سوره نساء مى‌خوانيم:
«فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَ عِظْهُمْ» «2»
تهديد در اين آيه، ممکن است ناظر به شکست مشرکان در نبرد با مؤمنان باشد و يا عذاب الهى در آخرت. «ذَرْنِي وَ الْمُکَذِّبِينَ»