تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّ هذِهِ تَذْکِرَةٌ فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلى رَبِّهِ سَبِيلاً «19»
إِنَّ هذِهِ تَذْکِرَةٌ: بدرستى که اين آيات ناطقه به مواعيد شديده، پند و عبرتى است، فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ: پس هر که خواهد از مکلفان فراگيرد به وسيله اين مواعظ، إِلى رَبِّهِ سَبِيلًا: به قرب پروردگار خود راهى، يعنى سلوک نمايند به تقوى و خشيت که موصل است به تقرب الهى.
بيان: آيه دال است بر آنکه افعال بندگان به اختيار آنها است، اگر بخواهند طريق ايمان را فرا گيرند و به ثواب و سعادت ابدى نائل گردند.