تفسیر نور (محسن قرائتی)
قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ فَقالُوا إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً «1» يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ فَآمَنَّا بِهِ وَ لَنْ نُشْرِکَ بِرَبِّنا أَحَداً «2»
بگو: بر من وحى شده است که گروهى از جن (به قرائت من) گوش دادند، پس گفتند: همانا ما قرآنى شگفت شنيديم. که به سوى رشد هدايت مىکند، پس به آن ايمان آورديم و هرگز احدى را شريک پروردگارمان قرار نمىدهيم.