تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ أَنَّهُ تَعالى جَدُّ رَبِّنا مَا اتَّخَذَ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً «3» وَ أَنَّهُ کانَ يَقُولُ سَفِيهُنا عَلَى اللَّهِ شَطَطاً «4» وَ أَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ تَقُولَ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلَى اللَّهِ کَذِباً «5»
واينکه او، پروردگار عظيم متعالى ما، نه همسرى گرفته و نه فرزندى و اينکه سفيهان ما درباره خداوند سخنى ناحق مىگفتند. و ما گمان مىکرديم که هرگز جن و انس بر خداوند دروغ نمىبندند.