1- يکى از وظايف فرمانده نظامى آن است که نيروهاى رزمى را از تماشاچيان جدا سازد. «فَصَلَ طالُوتُ بِالْجُنُودِ»
2- يکى از راههاى آزمايش، ممنوعيّت‌هاى موسمى است. راحت طلبى و عدم تحمل فشارها و سختى‌هاى موسمى و موقّتى، با سلحشورى سازگارى ندارد.
«إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيکُمْ بِنَهَرٍ»
3- قبل از برخورد و مقابله با دشمن، بايد تمرين مقاومت کرد. «مُبْتَلِيکُمْ بِنَهَرٍ»
4- مدير بايد نيروهاى غير مفيد را طرد کند. «فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي»
5- تسليم فرمانده بودن، رمز موفقيّت است. «مَنْ لَمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي»
6- حسابِ نيازِ ضرورى، از حسابِ رفاه کامل جداست. «إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ»
7- کسانى که از ميدان امتحان پيروز بيرون آيند، اندک هستند. «إِلَّا قَلِيلًا»
8- انقلابى بودن مهم نيست، انقلابى ماندن مهم است. در اين ماجرا شعار دهنده بسيار بود، ولى آنان که در آزمايشات موفق شدند، اندک بودند. «إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ»
9- ايمان به معاد و وعده‌هاى الهى، توانايى ايستادگى در برابر سختى‌ها و مشکلات را ايجاد مى‌کند. «مُلاقُوا اللَّهِ»
10- ايمان، درجاتى دارد. با اينکه گروهى همراه با طالوت بودند و به او ايمان داشتند و از نوشيدن آب هم گذشتند؛ «آمَنُوا مَعَهُ» ولى هر مؤمنى رزمنده نيست، تنها مؤمنانى رزمنده هستند که به لقاء اللّه ايمان داشته باشند. «يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ»
11- فراوانى عِدّه و عُدّه‌ى دشمن در برابر اراده‌ى خداوند چيزى نيست. «کَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً کَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ»
12- نيروهاى کيفى هرچند اندک باشند، برنيروهاى کمّى برترى دارند. «کَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً کَثِيرَةً ...»
13- مؤمن مخلص، پيروزى را از خدا مى‌داند. «بِإِذْنِ اللَّهِ»
جلد 1 - صفحه 391
14- مسلمانان اگر صبور و پايدار باشند، نبايد از زيادى دشمن هراس داشته باشند. زيرا خداوند با صابران است. «وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ»