1- هميشه و به خصوص در جبههها، دعا همراه با حرکت لازم است، نه دعا به جاى حرکت. «بَرَزُوا لِجالُوتَ ... رَبَّنا أَفْرِغْ ...»
2- صبر و پيروزى، ملازم يکديگرند. در اثر صبر، ظفر آيد. «صَبْراً ... وَ انْصُرْنا»
3- دعاهاى خود را با «ربّنا» آغاز کنيم. «رَبَّنا أَفْرِغْ ...»
4- در شدايد، انسان به صبرِ بسيار محتاج است. «افرغ» به معناى نزول فراوان است. کلمه «صبراً» نيز در قالب نکره آمده است که نشانهى صبر بزرگ است.
5- پشت سر گذاشتن امتحانات و موفقيّت در آنها شما را مغرور نکند، باز هم از خداوند استمداد نمائيد. «ثَبِّتْ أَقْدامَنا»
6- وظيفهى انسان، حرکت و تلاش است، امّا پيروزى به دست خداست. «رَبَّنا ... وَ انْصُرْنا»
7- پيروزى در جنگ، زمانى با ارزش است که هدف رزمندگان برترى حقّ بر باطل باشد، نه برترى يکى بر ديگرى. «وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْکافِرِينَ»
تفسير نور(10جلدى)، ج1، ص: 392