تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ أَنَّا کُنَّا نَقْعُدُ مِنْها مَقاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْآنَ يَجِدْ لَهُ شِهاباً رَصَداً «9» وَ أَنَّا لا نَدْرِي أَ شَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً «10» وَ أَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ وَ مِنَّا دُونَ ذلِکَ کُنَّا طَرائِقَ قِدَداً «11» وَ أَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ نُعْجِزَ اللَّهَ فِي الْأَرْضِ وَ لَنْ نُعْجِزَهُ هَرَباً «12»
و اينکه ما قبلًا براى (استراق) سمع در مراکزى از آسمان مىنشستيم ولى اکنون هر که بخواهد استماع کند، شهابى در کمين خود مىيابد. و اينکه ما نمىدانيم آيا براى کسانى که در زمين هستند شرى اراده شده يا پروردگارشان برايشان خير و صلاحى اراده کرده است. و اينکه بعضى از ما افراد صالحى هستند و بعضى جز آن، در راههاى گوناگون هستند و اينکه ما مىدانيم که هرگز نمىتوانيم در زمين خدا را ناتوان سازيم و با فرار از سلطه او خارج شويم.
جلد 10 - صفحه 248