تفسیر نور (محسن قرائتی)
وَ أَنَّهُ کانَ رِجالٌ مِنَ الْإِنْسِ يَعُوذُونَ بِرِجالٍ مِنَ الْجِنِّ فَزادُوهُمْ رَهَقاً «6» وَ أَنَّهُمْ ظَنُّوا کَما ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ أَحَداً «7» وَ أَنَّا لَمَسْنَا السَّماءَ فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَدِيداً وَ شُهُباً «8»
و مردانى از انسان به مردانى از جنّ پناه مى‌برند و به طغيان آنان افزودند و آنان پنداشتند چنانکه شما پنداشتيد که خدا هرگز احدى را مبعوث نخواهد کرد. و ما به آسمان‌ها نزديک شويم، پس آنجا را پر از نگهبانان نيرومند و شهاب‌ها يافتيم.
نکته‌ها
«رهق» به معناى فعل قبيح و خلافى است که انسان را در بر گيرد.
مراد از پناه بردن به جنّ، براساس روايات، رفتن نزد کسانى است که با جنّ ارتباط دارند و مورد الهام شيطان هستند و از آنها بخواهد که مشکلش را حل کنند. «1»
کسى که با نور قرآن روشن شد و رشد يافت، از تمام انحرافات فکرى و عملى نجات مى‌يابد. قرآن بعد از جمله «يَهْدِي إِلَى الرُّشْدِ» سيمايى از عقايد انحرافى را بيان مى‌کند که براى خدا همسر و فرزند مى‌گيرند «مَا اتَّخَذَ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً» سخن ناحق مى‌گويند.
«يَقُولُ سَفِيهُنا عَلَى اللَّهِ شَطَطاً» و به جاى خدا به جن پناه مى‌برند. «يَعُوذُونَ بِرِجالٍ مِنَ الْجِنِّ» و خيال مى‌کنند قيامتى در کار نيست. «لَنْ يَبْعَثَ اللَّهُ أَحَداً»
«1». تفسير نورالثقلين.
جلد 10 - صفحه 247