تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَنَّا کُنَّا نَقْعُدُ مِنْها مَقاعِدَ لِلسَّمْعِ فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْآنَ يَجِدْ لَهُ شِهاباً رَصَداً «9»
وَ أَنَّا کُنَّا نَقْعُدُ مِنْها: و بدرستى که ما بوديم مى‌نشستيم از آسمان، مَقاعِدَ لِلسَّمْعِ: در مکانها براى شنيدن اخبار آسمان، فَمَنْ يَسْتَمِعِ الْآنَ يَجِدْ لَهُ شِهاباً رَصَداً: مى‌يابد براى خود ستاره روشن آتشبار و نگاه دارنده او از صعود، يعنى منع کننده او از استماع قول ملائکه و آماده براى سوختن او. نزد بعضى شهب (تير شهاب) در زمان حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم حادث شد و قبل از حضرت نبود. بنابراين از جمله معجزات خواهد بود.
جلد 13 - صفحه 345