تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ أَنَّا لا نَدْرِي أَ شَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الْأَرْضِ أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً «10»
وَ أَنَّا لا نَدْرِي: و بدرستى که ما نمىدانيم، أَ شَرٌّ أُرِيدَ بِمَنْ فِي الْأَرْضِ: آيا بدى خواسته شده است از حراست آسمان و بازداشتن ما از استماع قول ملائکه به کسانى که در زميناند، از آدميان، أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً: يا اراده فرموده براى ايشان پروردگارشان خير و صلاحى، يعنى در وقت حدوث اين علامات که کثرت رجم و منع استراق است، گفتيم که اين نيست مگر براى امر عظيم که حق سبحانه اراده آن فرموده به اهل زمين، از عذاب و نقمت يا لطف و رحمت.