1- قرآن يکسره هدايت است. سَمِعْنا قُرْآناً ... سَمِعْنَا الْهُدى
2- سرعت در کار خير ارزش آن را افزون مىکند. لَمَّا سَمِعْنَا ... آمَنَّا بِهِ
3- ايمان به قرآن، ايمان به پروردگار عالم است. سَمِعْنَا ... آمَنَّا بِهِ ... يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ
4- ايمان، تضمين کننده پاداش بى کم و کاست است. «فَلا يَخافُ بَخْساً وَ لا رَهَقاً»
5- مسلمان عدالتخواه است. «مِنَّا الْمُسْلِمُونَ وَ مِنَّا الْقاسِطُونَ»
6- جنّ، با اينکه وجود لطيفى است ولى عذابش جسمانى است. «لِجَهَنَّمَ حَطَباً»
7- هم انسان مجرم آتش گيرانه دوزخ است: «وَقُودُهَا النَّاسُ وَ الْحِجارَةُ» «1»* وهم جنّ منحرف هيزم دوزخ است. «فَکانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَباً»
«1». بقره، 24.
تفسير نور(10جلدى)، ج10، ص: 251