تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) وَ أَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدى‌ آمَنَّا بِهِ فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ فَلا يَخافُ بَخْساً وَ لا رَهَقاً «13» وَ أَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدى‌: و بدرستى که ما آن هنگام که شنيديم قرآن را که سبب هدايت عالميان است، آمَنَّا بِهِ‌: ايمان آورديم به او و به آن کس که از او شنيديم، يعنى حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم. و محقق است که هيچ پيغمبرى به جن مبعوث نبوده، مگر آن حضرت که دعوت او به همه جن و انس، و تبليغ و نسبت به عام و خاص محقق باشد. فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ‌: پس هر که ايمان آورد به پروردگار خود، فَلا يَخافُ بَخْساً وَ لا رَهَقاً: پس نترسد او از نقصان در جزاى او، و نه از لحوق ظلم و کراهت و مذلت، بلکه اجر او بر اتمّ وجه باشد، زيرا او بخس حق ننموده و ظلم به کسى ننمايد. تنبيه: آيه دال است بر آنکه از حق مؤمن آنست که از مظالم مجتنب باشد، و حضرت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمود: الا انبّئکم لم سمّى المؤمن مؤمنا؟ لايمانه النّاس على انفسهم و اموالهم. الا انبّئکم لم سمّى المسلم المسلم من سلم النّاس من يده و لسانه. فرمود: آيا خبر دهم شما را براى چه ناميده شد مؤمن مؤمن؛ به جهت مأمون بودن مردمان از او بر جان و مالشان. آيا خبر دهم شما را جلد 13 - صفحه 347 براى چه ناميده شد مسلم مسلمان؛ به جهت سالم بودن مردمان از دست و زبان او. و نيز دلالت دارد بر قوت ايمان جنيان و قوت اسلام آنان.