تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ وَ مَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِکْرِ رَبِّهِ يَسْلُکْهُ عَذاباً صَعَداً «17»
لِنَفْتِنَهُمْ فِيهِ: تا بيازمائيم ايشان را، يعنى با آنها معامله آزمايندگان نمائيم، تا بر عالميان ظاهر شود که به وظايف شکران چگونه قيام کنند و به تکاليف مقرره عمل مىنمايند يا نه.
حضرت باقر عليه السّلام به روايت کافى فرمود: اگر مستقيم شويد بر ولايت امير المؤمنين و ولايت اوصياى از اولاد او، قبول نمايند اطاعت ايشان را در اوامر و نواهى ايشان، هرآينه سيراب مىکنيم دلهاى ايشان را از ايمان. «1» و حضرت صادق عليه السّلام فرمايد: افاده و افاضه مىکنيم به ايشان علوم بسيارى را که تعليم گرفته باشند از ائمه. «2»
«1» به نقل از نور الثقلين، جلد 5، صفحه 438.
«2» مدرک ياد شده، صفحه 439.
جلد 13 - صفحه 349
وَ مَنْ يُعْرِضْ عَنْ ذِکْرِ رَبِّهِ: و هر که اعراض کند از ياد کردن پروردگار خود، يعنى از عبادت آفريدگار خود اعراض کند يا از موعظه و وحى روى بگرداند و قبول نکند، يا کفران نعمت حق نمايد، يَسْلُکْهُ عَذاباً صَعَداً: درآورد خدا او را در عذابى سخت که فوق طاقت او باشد و غالب بر او.