نکته‌های تفسیر نور

بيش از سيصد مرتبه کلمه قل در قرآن آمده است که يا پاسخ به سؤالات مطرح شده است و يا پاسخ به سؤالاتى که ممکن است پيش آيد و يا موضع‌گيرى در برابر توهّمات و پندارها و توقّعات نابجاست. يکى از راههاى دعوت به اخلاص آن است که انسان فکر کند چه کسى مى‌تواند بلاها را از او دفع کند: «لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ» جلد 10 - صفحه 257 پيامبران الهى مردم را به سوى خدا دعوت مى‌کردند و براى خود امتياز خاصى قائل نبودند. «قُلْ إِنَّما أَنَا بَشَرٌ مِثْلُکُمْ» «1»* همانا من بشرى همانند شما هستم. «ما أَدْرِي ما يُفْعَلُ بِي» «2» نمى‌دانم بر سر من چه خواهد آمد. «لا أَقُولُ لَکُمْ عِنْدِي خَزائِنُ اللَّهِ» «3»* گنج الهى نزد من نيست. «لَنْ يُجِيرَنِي مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ» در برابر خدا، کسى نمى‌تواند مرا حفظ کند.