تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) إِلاَّ مَنِ ارْتَضى‌ مِنْ رَسُولٍ فَإِنَّهُ يَسْلُکُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً «27» إِلَّا مَنِ ارْتَضى‌: مگر آن کسى را که پسنديده و برگزيده باشد، مِنْ رَسُولٍ‌: مگر پيغمبر خود را که بر بعضى از آن اطلاع دهد به توسط ملک و جلد 13 - صفحه 354 مشاهده، بر حسب حکمت و مصلحت تا معجزه او باشد. مراد حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم يا مطلق انبياء عليهم السّلام. بيان: چون صدور معجزات و ظهور مغيبات از ائمه عليهم السّلام به واسطه اعلام و اخبار سيد مختار بوده، و الهامات وارده از حضرت عزت بدون توسط ملک بوده، پس آيه منافى آن نباشد؛ چه تخصيص غيب مذکور به آن حضرت، از حيثيت ظهور غيب است از آن حضرت بدون واسطه بشريت مطلقا. بعد از آن بيان حفظ آن حضرت فرمايد از شر جن و انس: فَإِنَّهُ يَسْلُکُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ‌: پس بدرستى که درمى‌آورد خدا از پيش روى پيغمبر مکرم، وَ مِنْ خَلْفِهِ رَصَداً: و از پس او، نگهبان از ملائکه، که حراست مى‌کنند از شر شياطين جن و انس و از مخالطه آنها. چنانکه مروى است چون جبرئيل وحى مى‌آورد به آن حضرت، هفتاد هزار ملک با او بودند براى حفظ وحى و طرد شياطين از آنکه استراق سمع نمايند و آن را به کهنه خبر دهند. و اين ملائکه براى عظمت وحى بود. «1» سعيد بن جبير روايت نموده که: در هيچ وقت جبرئيل نزد حضرت نمى‌آمد، مگر آنکه با او چهار ملک بودند: يکى در پيش، و ديگرى در پس، و يکى طرف راست، و ديگرى طرف چپ و حفظ او مى‌کردند. «2»