تفسیر اثنی عشری

تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی) فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعائِي إِلاَّ فِراراً «6» فَلَمْ يَزِدْهُمْ دُعائِي‌: پس نيفزود دعوت و خواندن من به توحيد، إِلَّا فِراراً: جلد 13 - صفحه 326 مگر فرار از قبول ايمان و گريختن از حق. طبرسى فرمايد: زيادتى کفر به اين معنى است که قبل از دعوت، بر کفر و ضلالت بودند. چون آن حضرت دعوت نمود، قبول نکردند، کفر آنها بيشتر شد؛ چه زياده عبارت است از اضافه شى‌ء به مقدارى که پيش از اضافه بوده باشد.