اطیب البیان (سید عبدالحسین طیب)
ثُم‌َّ إِنِّي أَعلَنت‌ُ لَهُم وَ أَسرَرت‌ُ لَهُم إِسراراً «9»
پس از اينکه دعوت چهاري هم علنا آنها را دعوت کردم و هم سرا دوستانه با يک يک آنها نصيحت و ارشاد ميکردم و موعظه و دلالت مينمودم آنهم نه يک مرتبه يا بر بعضي دون بعضي بلکه يک يک آنها.
ثُم‌َّ إِنِّي أَعلَنت‌ُ لَهُم اعلان در ميان جامعه که همه مجتمع باشند و حاضرين بغائبين برسانند که تمامي مطلع شوند.
وَ أَسرَرت‌ُ لَهُم إِسراراً که بفرد فرد آنها هم گفتم آنهم نه يک مرتبه بلکه مکرر در مکرر.