تفسیر نور (محسن قرائتی)
ما لَکُمْ لا تَرْجُونَ لِلَّهِ وَقاراً «13» وَ قَدْ خَلَقَکُمْ أَطْواراً «14» أَ لَمْ تَرَوْا کَيْفَ خَلَقَ اللَّهُ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً «15» وَ جَعَلَ الْقَمَرَ فِيهِنَّ نُوراً وَ جَعَلَ الشَّمْسَ سِراجاً «16» وَ اللَّهُ أَنْبَتَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ نَباتاً «17» ثُمَّ يُعِيدُکُمْ فِيها وَ يُخْرِجُکُمْ إِخْراجاً «18» وَ اللَّهُ جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ بِساطاً «19» لِتَسْلُکُوا مِنْها سُبُلًا فِجاجاً «20»
شما را چه شده که از عظمت خداوند نمىترسيد؟ در حالى که خداوند شما را در مراحل گوناگون آفريده است. آيا نمىبينيد که خداوند چگونه هفت آسمان را بر فراز يکديگر آفريده است. و ميان آنها ماه را نورى و خورشيد را چراغى قرار داده است. و خداوند شما را همچون گياهى از زمين روياند. سپس شما را در همان زمين باز مىگرداند و شما را بيرون مىآورد. و خداوند زمين را براى شما بسترى گسترده قرار داده است. تا در راههاى وسيع آن رفت و آمد کنيد.
جلد 10 - صفحه 235