نکته‌های تفسیر نور

کلمه «وقار» به معناى ثبوت و چيزى است که سبب عظمت مى‌شود. «اطوار» جمع «طور» به معناى حالت، مرحله يا صنف است. «بساط» از «بسط» به معناى گسترده و «فجاج» جمع «فج» به معناى جاده وسيع است. کلمه «رجاء» در مقابل يأس است و هرگاه با حرف نفى بيايد به معناى خوف است، يعنى: شما را چه شده که از عظمت خدا نمى‌ترسيد؟ امام باقر عليه السلام مى‌فرمايند: معناى آيه اين است: «لا تخافون لله عظمة» «1» برخى مقصود «رجاء» را اعتقاد دانسته‌اند، زيرا کسى که به چيزى اميد دارد قهراً به آن اعتقاد دارد و معناى آيه اين است: چه شد شما را که براى خدا عظمتى قائل نيستيد. «2» «طباق» يا به معناى موافق و مطابق است و يا به معناى طبقه طبقه قرار گرفتن روى هم. انسان در برخاستن از عناصر طبيعت و زمين، در رشد تدريجى، در کهن شدن و خشک شدن، در باثمر بودن و بى‌ثمر بودن، در تغذيه از زمين، در نياز دائمى به مربّى و باغبان، مثل ساير نباتات است. «أَنْبَتَکُمْ مِنَ الْأَرْضِ نَباتاً»