1- مردان خدا، شکوهها را نزد او مىبرند. «رَبِّ إِنَّهُمْ عَصَوْنِي»
2- نقل مظلوميتها، درس پايدارى براى ديگران است. «عَصَوْنِي»
3- کسى که از رهبر حق پيروى نکند، دنبال نااهلان مىرود. عَصَوْنِي وَ اتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ ... إِلَّا خَساراً
4- ناله نوح براى خسارت مردم است نه غربت خودش. «عَصَوْنِي وَ اتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ مالُهُ وَ وَلَدُهُ إِلَّا خَساراً»
جلد 10 - صفحه 237
5- هر مال و فرزندى نعمت نيست. «لَمْ يَزِدْهُ مالُهُ وَ وَلَدُهُ إِلَّا خَساراً»
6- قدرت اقتصادى و اجتماعى سبب جذب مردم و پيروى و تاثيرپذيرى آنان مىشود. وَ اتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ مالُهُ وَ وَلَدُهُ ...
7- پيامبران در قطب مخالف صاحبان زر و زور و تزويرند. عَصَوْنِي وَ اتَّبَعُوا مَنْ لَمْ يَزِدْهُ مالُهُ وَ وَلَدُهُ ... وَ مَکَرُوا مَکْراً کُبَّاراً
8- قوم نوح از هيچ عملى فروگذار نکردند: نافرمانى نوح، پيروى نااهلان، مکر و توطئه، و اصرار بر حفظ بت ها. عَصَوْنِي ... اتَّبَعُوا ... مَکَرُوا ... قالُوا ...
9- آيين شرک حافظ منافع صاحبان زر و زور است. «لا تَذَرُنَّ آلِهَتَکُمْ»
10- براى عبرت ديگران، گاهى بايد نام سران محو شده را ببريم. وَدًّا ... سُواعاً ...
يَغُوثَ وَ يَعُوقَ وَ نَسْراً
11- رهبر الهى بايد قلههاى فساد را بشناسد. «يَغُوثَ وَ يَعُوقَ وَ نَسْراً»
12- براى کسى که از راه مستقيم خارج شود، راههاى انحرافى متعدّدى باز مىشود. «يَغُوثَ وَ يَعُوقَ وَ نَسْراً»