تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
وَ مَکَرُوا مَکْراً کُبَّاراً «22»
وَ مَکَرُوا مَکْراً کُبَّاراً: و پيروى کردند کسانى را که مکر کردند مکرى به
جلد 13 - صفحه 334
غايت بزرگ، زيرا سفله و اراذل را به حيله بازى و چاپلوسى به جانب خود کشيدند و از من دورى نمودند و گفتند: اين مرد مجنون و مسحور است. و اگر پيغمبر بودى، مال و منال بسيار داشتى. پس آنها را به ايذاء و آزار من تحريص کردند و به سنگ جفا، اعضاى مرا شکسته و مجروح ساختند. نزد بعضى مکر بزرگ آن بود که هر يک پير شدى، طفل خود را برداشته و نوح را به او نمودى و گفتى: اى پسر، من پير شدم و مشرف موتم، بعد از من به افسانههاى اين مرد گمراه نشوى!