1- استفاده از نفرين در آخرين مرحله جايز است. رَبِّ لا تَذَرْ ... دَيَّاراً
2- رسالت نوح جهانى بوده است. «عَلَى الْأَرْضِ»
3- با ادبيات خود مردم سخن بگوييد. در برابر «لا تَذَرُنَّ آلِهَتَکُمْ، لا تَذَرُنَّ وَدًّا» حضرت نوح مىگويد: لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ ...
4- سلامت فکرى جامعه بر سلامت جسمى فرد مقدّم است. کسانى که مردم را منحرف مىکنند، اگر هلاک شوند بهتر است. لا تَذَرْ عَلَى الْأَرْضِ ... يُضِلُّوا عِبادَکَ
5- وراثت در تربيت نقش مهمى دارد. «وَ لا يَلِدُوا إِلَّا فاجِراً کَفَّاراً»
6- انسان به جايى مىرسد که در عقيده و عمل راهى براى اصلاح خود باقى نمىگذارد. «فاجِراً» در عمل، «کَفَّاراً» در عقيده.
«1». هود، 36.
تفسير نور(10جلدى)، ج10، ص: 240