1- در دعا و نفرين، از کلمه مبارکه «ربّ» کمک بگيريم. رَبِّ لا تَذَرْ ... رَبِّ اغْفِرْ لِي
2- انبيا با آن همه تلاش مغرور نمىشدند. پيامبرى که مىگفت: «إِنِّي دَعَوْتُ قَوْمِي لَيْلًا وَ نَهاراً» مىگويد: رَبِّ اغْفِرْ لِي ...
3- در آمرزش خواهى از خداوند، مقدم داشتن خود بر ديگران کارى پسنديده است. اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَ ...
4- بستگان سببى و نسبى، زمانى مشمول عنايت هستند که وابسته فکرى نيز باشند. «وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً»
5- در دعا، براى مؤمنان رحمت و مغفرت و براى ظالمان، نابودى و هلاکت، طلب کنيد. رَبِّ اغْفِرْ ... لِلْمُؤْمِنِينَ ... وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلَّا تَباراً و الحمد لله
«1». موسوعة کلمات الامام الحسين، ص 505.
جلد 10 - صفحه 242
سوره جن
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ
به نام خداوند بخشنده مهربان