تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
إِنَّکَ إِنْ تَذَرْهُمْ يُضِلُّوا عِبادَکَ وَ لا يَلِدُوا إِلاَّ فاجِراً کَفَّاراً «27»
إِنَّکَ إِنْ تَذَرْهُمْ: بدرستى که اگر تو بگذارى ايشان را، يُضِلُّوا عِبادَکَ:
گمراه کنند بندگان تو را، يعنى مردمان را از دين حق باز دارند، وَ لا يَلِدُوا: و نزايند ايشان، إِلَّا فاجِراً کَفَّاراً: مگر فجور کننده ناسپاس را.
نکته: آيه از باب تسميه شى‌ء است به اسم ما يؤل اليه، يعنى چون بالغ شوند، کافر و فاجر باشند.
تبصره: در کتاب عيون اخبار- ابن بابويه رحمه اللّه روايت نموده که از حضرت رضا عليه السّلام سؤال شد به چه علت غرق فرمود خدا دنيا را به تمامى در زمان نوح عليه السّلام، و حال آنکه بودند اطفال که گناه نداشتند؟ فرمود:
نبودند در ايشان اطفال، به جهت آنکه خداى تعالى عقيم نمود اصلاب قوم نوح و ارحام زنان ايشان را چهل سال. پس منقطع شد نسل آنها، و غرق فرمود آنها را، و حال آنکه طفلى در آنها نبود. و سزاوار نيست خدا عذاب فرمايد کسى را که گناه ندارد. و اما باقى قوم نوح غرق شدند به سبب تکذيب پيغمبر خدا حضرت نوح، و سايرين غرق شدند به واسطه راضى بودن تکذيب مکذبين. و من غاب عن امر فرضى به کان کمن شهد: هر که غايب باشد از امرى و راضى باشد، مثل کسى است که حاضر است. «1»
«1»- عيون اخبار الرضا عليه السّلام جلد 2، صفحه 75.
جلد 13 - صفحه 337