تفسیر اثنی عشری (حسینی شاه عبدالعظیمی)
رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَّ وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ إِلاَّ تَباراً «28»
بعد از آن دعا در حق مؤمنان نمود:
رَبِّ اغْفِرْ لِي وَ لِوالِدَيَ: پروردگارا، بيامرز مرا و مر پدر و مادر مرا که از صلحا بودند، يا مراد آدم و حوا باشند، وَ لِمَنْ دَخَلَ بَيْتِيَ مُؤْمِناً: و مر کسى را که درآمد به خانه و منزل من، يا به کشتى يا به مسجد من در حالتى که مؤمن بوده باشند در کافى از حضرت صادق عليه السّلام يعنى: ولايت، هر که داخل شد در ولايت، داخل شود در بيت انبياء. وَ لِلْمُؤْمِنِينَ وَ الْمُؤْمِناتِ: و بيامرز مردان مؤمن و زنان مؤمنه که قبل از اين بودند و بعد از اين بيايند تا روز قيامت.
تنبيه: تخصيص دعا، اولا براى کسانى که متصل به او بودند، بعد از آن تصميم آن براى اهل ايمان، به جهت آنست که آنها اولى و احق بودند به دعاى او از غير خود. بعضى گفته‌اند مراد مؤمنين و مؤمنات امت مرحومه‌اند. از ابن عباس مروى است که دعاى حضرت نوح عليه السّلام در باره کفار مستجاب شد، در شأن اهل ايمان نيز به عزت اجابت رسيد. بعد به جهت مبالغه در استيصال اهل کفر، ختم دعا بر ايشان نمود: وَ لا تَزِدِ الظَّالِمِينَ: و زياد مفرما ستمکاران، يعنى کافران را که از حدود گذشتند، إِلَّا تَباراً: مگر هلاکت و عقوبت به سبب سوء اختيار و طغيان آنان در سرکشى و گمراهى.
جلد 13 - صفحه 338
ج13، ص339
سوره هفتاد و دوم (سورة الجن)
سورة الجن: اين سوره مبارکه مکى است.
عدد آيات: بيست و هشت.
عدد کلمات: دويست و هشتاد و پنج.
عدد حروف: هفتصد و پنجاه و نه.
ثواب تلاوت- ثواب الاعمال: هر که بسيار قرائت کند «قُلْ أُوحِيَ إِلَيَّ» نمى‌رسد به او چيزى از چشم جن و نه از دميدن آنان و نه از سحر و نه از کيد ايشان، و مى‌باشد با حضرت پيغمبر و اهل بيت او و گويد خدايا: به غير ايشان نمى‌خواهم و غير از اين درجه آرزو ندارم (با تذکرات سابقه).
در سوره احقاف ذکر شد: گروهى از جن در بطن نخله به ملازمت حضرت رسالت صلّى اللّه عليه و آله و سلّم رسيدند، و استماع قرآن نموده ايمان آوردند، و آنها نه نفر يا هفت نفر: سه تا از حران، و چهار از نصيبين بودند. چون به شرف اسلام مشرف شدند به ميان قوم آمدند، ايشان را بر ايمان ترغيب کردند؛ حق تعالى در اين سوره از آن اخبار فرمايد:
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ